Je kunt een dak vol leggen met de dikste platen die er zijn en toch een tochtig huis houden. Isolatie houdt warmte tegen, maar geen lucht. Stroomt er warme lucht langs de naden naar buiten, dan gaat die warmte er gewoon mee doorheen, ongeacht wat ernaast zit.
Luchtdicht bouwen is daarom geen aparte luxe maar het sluitstuk van elke isolatieklus. In dit artikel lees je wat het inhoudt, waar de lekken zitten en met welke materialen je ze dicht. Het bijbehorende assortiment vind je bij tape en purschuim en lijmen.

Luchtdicht bouwen betekent dat er om je woning een doorlopende laag zit die lucht tegenhoudt. Niet het isolatiemateriaal zelf, maar de laag eromheen: de folie, het beplatingswerk, het pleisterwerk en alle naden en aansluitingen daartussen.
Die laag moet doorlopen. Een luchtdichte wand die bij het plafond ophoudt is geen luchtdichte schil, net zoals een dichte jas met een open rits je niet warm houdt. Juist bij de overgangen tussen bouwdelen gaat het mis: waar de vloer op de gevel aansluit, waar de gevel op het dak aansluit en rond elk kozijn.

Bij een ongecontroleerde luchtstroom verlies je op twee manieren. De warme lucht die naar buiten stroomt neemt warmte mee, en de koude lucht die ervoor terugkomt moet je opnieuw verwarmen. Dat merk je als tocht langs de plinten en bij het raam.
Er is nog een tweede reden, en die is bouwkundig belangrijker. De lucht die naar buiten stroomt is warm en vochtig. Onderweg door de constructie koelt die lucht af en slaat het vocht neer op de koudste plek die hij tegenkomt, vaak midden in de isolatie of tegen het dakbeschot. Zo ontstaat vochtschade op een plek waar je hem niet ziet.
Luchtdicht bouwen beschermt dus niet alleen je energierekening, maar ook je constructie.
Voor meer gerelateerde artikelen en informatie kun je terecht op ons kenniscentrum.
Waar zitten de lekken meestal?

Tape is de standaardoplossing voor folienaden en voor de aansluiting van folie op hout of metselwerk. Gebruik tape die voor deze toepassing bedoeld is: gewone ducttape laat na een paar jaar los. Het assortiment staat bij tape.
Compriband is een voorgecomprimeerd schuimband dat uitzet en zo een naad met wisselende breedte blijvend dichthoudt. Dat maakt het geschikt voor kozijnaansluitingen, waar hout en metselwerk met de seizoenen meebewegen.
Purschuim vult grotere kieren en gaten, bijvoorbeeld rond doorvoeren. Let op: een bus montageschuim is bedoeld om kieren te vullen, niet om te isoleren. De Rd-waarde van een naad telt niet mee in je berekening.
Folie is de doorlopende laag zelf. Welke je kiest hangt af van de constructie: aan de warme zijde meestal een dampremmende folie, aan de koude zijde een dampopen folie. Zie folie voor het overzicht, of lees ons artikel over welke folie je wanneer gebruikt.

Dit is de verwarring die het vaakst voorkomt. Luchtdicht gaat over luchtstroming door naden en kieren. Dampdicht gaat over waterdamp die door een materiaal heen diffundeert.
Een constructie kan luchtdicht zijn en toch dampopen: de lucht komt er niet doorheen, maar damp wel. Dat is bij veel opbouwen juist de bedoeling, omdat de constructie dan naar een kant kan drogen. Een dampopen folie die goed is afgeplakt is dus luchtdicht zonder dampdicht te zijn.
De praktische regel: zorg dat de luchtdichte laag doorloopt en kies daarbinnen de dampeigenschap die bij jouw constructie hoort.

Hoe beter je afdicht, hoe belangrijker het wordt dat de lucht gecontroleerd binnenkomt en weggaat. Dat is geen tegenstrijdigheid: het idee is juist dat je zelf bepaalt waar de lucht langsgaat in plaats van dat het via willekeurige kieren gebeurt.
Zorg dus dat je ventilatie op orde is voordat je de woning dichtmaakt. Lees daarover ons artikel dat bij een geïsoleerde woning goede ventilatie hoort.